Baronówna, Michał Wójcik

II wojna światowa, powstanie warszawskie. Młoda kobieta, niewiele ponad dwudziestoletnia, wyrusza do walki z pejczem w dłoni. Przygoda Michała Wójcika z tytułową baronówną, zaczyna się właśnie od tej informacji. Nie ma żadnego nazwiska ani nic nie wie na temat tej dziewczyny, ale postanawia ją odnaleźć. Skoro zdecydowała się na tak specyficzną „broń”, to musi być fascynującą osobą i warto ją bliżej poznać. Zaszywa się w IPN-ie, szuka, kopie, aż w końcu udaje mu się połączyć kolejne pseudonimy i wydobyć na światło dzienne nazwisko. Wanda Kronenberg. Baronówna.

Caraval, Stephanie Garber

Tak na dobrą sprawę nie wiem, dlaczego sięgnęłam po Caraval. Chłopak, który smakował jak północ autorstwa Stephanie Garber. Okładka i tytuł bardzo mocno mnie zniechęcały i miałam wrażenie, że to będzie kiepski romans. I żadne opisy, recenzje czy zapewnienia, że książka jest godna uwagi i niezwykła, och i ach, nie mogły tego zmienić. Do czasu, gdy przeczytałam recenzję Blair. Napisała o tej powieści tak, że uznałam, że jednak dam jej szansę. 

Scarlett od dziecka marzyła, aby dostać zaproszenie na tajemniczy Caraval, czyli kilkudniową "imprezę", podczas której toczy się gra o jakąś niezwykłą, magiczną nagrodę (np. spełnienie prawdziwego marzenia). Teraz jednak ma wyjść za mąż i w końcu wyrwać się z wyspy, na której przetrzymuje ją ojciec-tyran, więc pragnienie z dzieciństwa schodzi na dalszy plan. Ślub za kilka tygodni, a tymczasem Scarlett otrzymuje zaproszenie na Caraval dla siebie, siostry i narzeczonego. Dziewczyny postanawiają skorzystać z okazji, jednak szybko zostają rozdzielone. Mistrz Legenda - twórca Caravalu - porywa Tellę, a jej odnalezienie staje się głównym celem zabawy...

#19 Pisarz, który nienawidził kobiet. Podwójne życie seryjnego mordercy

Tytuł: Pisarz, który nienawidził kobiet. Podwójne życie seryjnego mordercy
Autor: John Leake
Wydawnictwo: Znak literanova
Rok wydania: 2011

Książka należy poniekąd do kręgu mojej specjalizacji na studiach, więc gdy tylko miałam okazję, od razu się za nią zabrałam. I muszę przyznać, że czyta się ją bardzo szybko, chociaż "przyjemnie" nie byłoby tu chyba najlepszym określeniem.

Ciężko jednoznacznie określić, czym dokładnie jest ta pozycja. Biografią? Nie do końca. Autor bardziej skupia się na samych zbrodniach i ludziach, którzy się nimi zajmowali, na osobach znających Jacka Unterwegera oraz na tym jak ich omamił. Czy jest więc powieścią kryminalną? Również nie mogę potwierdzić. Bardziej przypomina bowiem relację z wydarzeń, raport, opinię, czy studium przypadku. To może anatomia mordercy? Takie określenie widnieje na okładce książki, ale nie przemawia do mnie tak, jakby mogło. Mimo to na tym właśnie poprzestanę.